تو همون حس غریبی

کاش می شد واژه ها را شست و انتظار را تفسیر کرد ولی افسوس...!

میدانی مرز انتظار کجاست؟!

آنجا که قطره اشک یک منتظر سدی از دلواپسی ساخته و قطره قطره انتظار را ذخیره می کند،

آنجا که وجودش چون جرعه ای آب از تشنه ای رفع عطش می کند

همیشه تشنه دیدارت خواهم ماند